Kwart triathlon Vlissingen
Begin dit jaar bij het verschijnen van de NTB wedstrijdkalender had ik hem al gezien : triathlon in Vlissingen (1/16, 1/8 of 1/4) op zaterdag 2 juli. Voor het eerst een echte in het verre Walcheren.
En gelijk het dilemma. Want ons clubkampioenschap is in Nuenen en dan op zondag 3 juli.
“The day after Vlissingen” zeg maar. Of “the day before Nuenen” kan ook.
Het is maar hoe je het bekijkt.
Twee dagen achter elkaar “een kwartje” is ook voor een grote jongen als ik niet te verwaarlozen.
Twijfel, twijfel, twijfel : doe ik net als vorig jaar een geslaagde gooi naar een podiumplaats in het clubkampioenschap en ga ik Frans zenuwachtig maken, of kies ik voor het unieke decor en het veeleisende parcours.
Wat ook meetelt : mijn vrouw komt uit Vlissingen, ik heb er jarenlang gestudeerd en gewoond, er woont familie en er zijn nog wat vrienden blijven plakken ooit.
Al twijfelend begin ik de voorbereidingen in januari met als einde van deze trainingsperiode de datum “2/3 juli”. Een van de twee gaat het tenslotte toch worden.
Naarmate de maand juli nadert, start ook het psychologische steekspel tijdens de trainingen.
Wie doet mee aan Nuenen, hoe goed is hij of zij, wie fietst het hardste en in welke groep, nog een nieuwe of aangepaste fiets gezien, vage signalen van vage blessures of openlijke uitdagingen : alles wordt uit de kast gehaald tijdens dit jaarlijkse ritueel.
Het is leuk, maar ik merk dat ik me er niet zo mee bezighoud dit keer.
En op de een of andere manier ga ik “vanzelf” wat vaker lopen op het zand van de tankbaan bij de Duitse kazerne in Budel. En gaat er een tandje bij als ik vanuit mijn werk in Eindhoven naar huis fiets. Vooral bij wind tegen.
Voor mijn werk kom ik bijna iedere week wel een keer in Zeeland. Of het Sloe gebied in Vlissingen Oost, Kapelle of Terneuzen.
Vanaf eind april ligt daar “opeens” mijn wetsuite en tas met zwemspullen achter in de kofferbak naast mijn gebruikelijke werkspullen zoals mijn helm, werkschoenen en doorwerkjas.
U raadt het al : het besluit is ondertussen al genomen en ik ga voor Vlissingen.
De website <http://www.triatlonzeeland.nl/> houd ik nauwgezet in de gaten voor het laatste nieuws.
Naast onze eigen trainingen lukt het me om mijn werk zo te plannen, dat ik iedere week ook een klein uurtje in zee kan zwemmen. Echt zout water, wind, golven (tot windkracht 5-6) en deining en proberen te zwemmen en een richting vast te houden. En dat is toch ff echt anders dan in een zoetwaterplas of het zwembad.
Een paar weken voor de happening wordt er voor de liefhebbers een verkenning van het parcours georganiseerd. Natuurlijk doe ik mee, want dat gaat me zeker helpen tijdens de wedstrijd.
Op 19 juni komt er een groep van pakweg 35 mensen bij elkaar op de boulevard van Vlissingen.
O.l.v. de ervaren triatleet Remy Vasseur beginnen we met zwemmen. Golfjes van 2 meter en windkracht 6 maken het voor de meesten een uitdaging om überhaupt het water in te gaan. We doen het toch en na zo'n 700 meter komen we het water weer uit.
Omkleden bij de reddingsbrigade en daarna één ronde van 10 km fietsen over de boulevard en door het prachtige duinengebied. Waar zo links en rechts veel stuifzand ligt. Zoveel dat we af moeten stappen. “Wordt allemaal opgeruimd hoor” zegt de organisatie. Op mijn verzoek “of ze dat losse spul op het strand dan ook niet kunnen opruimen” wordt wat meewarig gereageerd. Jammer, want niet veel later lopen we 5 km over de boulevard en ploegen we door het zand. Fijn.
Al met al levert deze verkenning goede informatie op en ik pas nog wat dingetjes aan in mijn verdere voorbereiding.
En dan is het bijna zover.
Vrijdagmiddag neem ik vrij en we rijden op tijd naar Vlissingen. Die avond haal ik alvast het startnummer en de rest van de spulletjes en informatie op. We slapen bij mijn schoonmoeder en goed uitgerust kan zaterdagochtend 2 juli het avontuur beginnen.
Het is fantastisch weer. 20 °C, in het begin wat bewolkt maar met de zon op komst en een bescheiden windje van windkracht 3. En dan het decor van deze wedstrijd : boulevard, strand, zee met vlakbij varende schepen en het duinengebied.
Geduldig wacht dit decor op wat komen gaat en wat de ruim 300 deelnemers in petto hebben.
Net na 11:00 uur starten we en rennen zo'n 180 man/vrouw de Westerschelde in en proeven het zoute water. In de altijd chaotische eerste 100 meter krijg ik een beuk tussen mijn schouders en deel ik een corrigerende tik uit aan iemand die dwars door me heen wil. Maar dan lukt het om een goede positie te vinden, kan ik zien waar ik naar toe moet en kom ik in mijn slag. In een PR-tijd kom ik na 1 km uit het water met dank aan mijn wetsuite en misschien ook wel door wat stroming mee, omdat ik bewust dichter bij de vaargeul heb gezwommen (tip van Remy Vasseur).
Voor ik het weet heb ik mijn wetsuite uit en nog blij van de zwemtijd gaat het wisselen naar de fiets erg soepel en vlot. Als erkend hardfietser gaat het volgas de duinen in op mooie nieuwe fietspaden.
4 rondes van pakweg 10 km met wat pittige duinen erin en een paar echt haakse bochten waar je volop in de ankers moet. Ik heb er echt zin in en de parcoursverkenning werpt z'n vruchten af.
Na 2 ronden is de setting van de medefietsers wel bepaald en is het wat stuivertje wisselen op de vaste plaatsen. Zelfs voor mijn doen heb ik loeihard gefietst en nog net binnen het uur ben ik terug in de wisselzone. Mijn fiets mag uithijgen, maar ik mag nog “even” 10 km lopen. En als het even kan ook nog snel. Wederom verloopt de wissel voorspoedig. Lopen is duidelijk mijn minste onderdeel en de eerste kilometer voelt wat moeizaam. Maar het prachtige decor en de enthousiaste kijkers doen wonderen. Bovenlangs over de boulevard, langs het standbeeld van Michiel de Ruyter, onderlangs bij de zeewering, over het strand en dan weer de boulevard op : lopen en genieten geblazen ook al is het zwaar. Dat geldt ook voor de anderen, maar ik word wel iets te vaak ingehaald naar mijn zin. Twee keer het loopparcours met de finish voor de zeevaartschool waar ik lang geleden student was. Ook het lopen is sneller voorbij dan ik had gepland. Zeer tevreden met mijn PR-eindtijd is dit avontuur nog net binnen de 2 uur voorbij.
Wat een prachtwedstrijd in een fantastische omgeving. Hulde voor de organisatie.
Een aanrader voor iedereen die eens wat anders wil. Ga maar naar de website <http://www.triatlonzeeland.nl/> en bekijk eens wat foto's. Die zeggen genoeg.
En : ook voor de kijkers/supporters is het een feest, want je kunt het overgrote deel van de wedstrijd van nabij volgen.
Moe maar voldaan genieten we na op het terras van vrienden die op de boulevard wonen.
Terwijl de zon schijnt, de schepen op de Westerschelde voorbij varen en ……….
Volgend jaar weer en dan met meer deelnemers van TV Weert ?
Kees Uittenboogaard
